Теодор Драйзер – ЖЕННИ ГЕРХАРДТ (страница 6)
– Яхши, – деди Женни жуда хурсанд бєлиб. Улар їор їєйнидаги зулматга чиїиб, темир йєлга жєнашди. Кєчани товар станциясининг кенг темир излари кесиб єтган жойида яїиндагина келган кємирли платформа турарди. Болалар єзларини вагонлардан бирининг панасига олишди. Улар акаларини кутиб турганларида Вашингтондан тезюрар поезд келди. Бу узундан-узун поезднинг сєнгги намунадаги бир неча ухлаб кетадиган вагонлари бор эди. Вагонларниннг деразаларидаги катта ойналари ярїирар, улар ортида юмшої креслоларда єтиришган йєловчилар кєзга ташланарди. Поезд ёнгиналаридан гувиллаб єтганида болалар беихтиёр єзларини орїага олишди.
– Узунлигини їара-я! – деди Жорж.
– Їани энди шунаїа поездда кондуктор бєлсам! – Уильям хєрсиниб їєйди.
Женни эса индамади, бирої олис саёіатлар, іашаматларни єйларкан, бошїалардан кєпрої іаяжонланарди. Бой одамларнинг іаёти жуда гєзал бєлса керак-а!
Олисда Себастьян кєринди. У шиддат билан дадил одимлар ва єз їадрини сезадиган одамлиги сезилиб турарди. Бениіоят, їайсар ва дадил бєлганидан мабодо болалар єргатганларига амал їилишмаса борми, уларга кємаклашишни єйламай іам єтиб кетавериши турган гап эди.
Марта іар бир ишга жиддий їарайдиган бєлганидан акаси айтганидай:
–Жаноб, бизга озгина кємир ташлаб юборинг! – деб чийиллади.
Себастьян таїїа тєхтаб, уларга худди бегонага їарагандай тикилди-да: «На чора, майли!» деганича платформага чиїди. У баўоят эпчиллик билан іамма саватлар тєладиган кємир ташлаб берди. Кейин єзига номуносиб кишилар даврасида ушланиб їолишни истамагандай темир йєлдан єтиб, ўойиб бєлди.
Болалар їайтишда яна битта жентельменни учратишди. Бу киши бошига цилиндр, устига зєр плаш кийганди. Женни уни даріол таниди. У іозиргина Вашингтондан їайтган сенатор Брэндернинг єзгинаси эди. У іозиргина болаларнинг кєзини єйнатган тезюрар поездда келган, оёўининг чигалини ёзмоїчи бєлиб, кичкина саквояжини кєтарганича меімонхонага кетаётганди. Шунда у Женнини кєриб їолгандай бєлди:
– Сизмисиз, Женни? – у яхширої кєриш учун їадамини секинлатди.
Женни сенаторни ундан олдинрої таниганидан:
– Вой, бу жаноб Брэндер-ку! – деди-ю, саватнинг боўичини їєйиб, укаларига кємирни уйга элтишларини айтди-да, єзи їарши томонга чопди.
Сенатор Брэндер унинг кетидан бориб, икки-уч марта:
– Женни, Женни! – деб чаїирса іам, уринишлари беіуда кетди. У їизга етиб олишдан умидини узиб, нега їочишга мажбур бєлганини бирдан фаімларкан, уялтиргиси келмай, орїасига бурилди-да, болалар кетидан юрди. Шунда, бу їизни іар сафар кєрганидай, яна бир бор у билан єзи орасида катта фарї борлигини сезди. Мана, єзи – сенатор, бу болалар эса темир йєлда кємир териб юришибди. Эртанги байрам буларга їанаїа їувонч баўишлайди. Брэндер ачиниб, яхши ният билан болалар изидан бораркан, улар харобгина уйга кириб кетишганини кєрди. Сенатор кєчани кесиб єтди-да, єзини їор босган дарахтлар панасига олди. Уйнинг іовлига їараган деразаларидан сарўимтир шуъла тушиб турарди. Іаммаёїни їор босганди. Омборхонадан болалар овози келарди. Шунда Брэндернинг миссис Герхардтга кєзи тушгандай бєлди. Пичадан кейин кимдир ён томондаги эшикдан сирўалиб єтгандай туюлди. Сенатор уни таниди. Юраги уриб кетди-да, іаяжонини босишга уриниб, лабини тишлади. Кейин шартта орїасига бурилиб, нари кета бошлади.
Шаіарнинг энг катта баїїолларидан бєлган Мэннинг исмли киши Брэндернинг яїин тарафдори бєлиб, сенатор билан танишлигидан ўурурланиб юрарди. Сенатор Брэндер унинг уйига йєл оларкан, баїїолни бошигача ишга кємилган іолда учратди.
– Мэннинг, – деди у, – бугуної менинг бир топшириўимни бажаролмайсизми?
– Бєлмаса-чи, сенатор, албатта! – деди баїїол. – Їачон їайтдингиз? Сизни кєрганимдан жуда хурсандман. Хизматингизга тайёрман.
– Саккиз кишилик – ота-она ва олти боладан иборат оилага байрам совўалари учун лозим бєлган нарсалардан танланг: арча, озиї-овїат, єйинчоїлар… хуллас, єзингиз тушунасиз…
– Албатта, албатта, сенатор.
– Харажатнинг юзига їараманг. Іаммасини мєл-кєл їилиб жєнатинг. Сизга турар-жойлаарини ёзиб бераман, – деди сенатор ва їєйин дафтарчасини чиїарди.
– Іаммасини бажонидил бажараман, сенатор, – гапида давом этди Мэннинг. – Бажонидил. Сиз доимо олижанобсиз.
– Яхши, яхши Мэннинг, – деди сенатор єзининг давлат арбоби эканлигини унутмаслик учун шунчаки їовоўини солиб. – Барини зумда жєнатинг-да, іисобини менга юборинг.
– Бош устига, – терисига сиўмай кетган савдогарнинг бундан бошїа сєзга тили келмасди.
Сенатор кєчага чиїди, эр-хотин Герхардтлар эсига тушди-да, пойабзал ва тайёр кийимлар магазинига кирди. Нечанчи размердаги ва їанаїа номерли буюмлар зарурлигини билмаганидан алмаштирса бєладиган їилиб буюртма берди. Буни іам битирганидан кейин меімонхонага їайтди.
«Кємир териб юришибди-я… – сенатор їайта-їайта єйларди. – Шунчалик эътиборсиз эканман-а. Энди уларни сира унутмаслигим керак».
IV БОБ
Женни сенаторни кєрганида єзини хароб сезганидан їочиб кетганди. Сенатор у іаїда яхши фикрда эди, Мана энди, уни бундай тубан машўулот устида кєриб їолди, їиз ана шундан ор їиларди. Женни соддадиллигига бориб, сенатор єзимга эмас, бошїа бирор нарсамга їизиїяпти, деб єйларди.
Уйга їайтиб келганида укалари унинг їочиб кетганини гапириб єтиришарди.
– Сенга нима бєлди єзи? – деди Жорж опаси ичкарига кирганида.
– Іеч нима, – деди Женни ва шу заіотиёї ойисига тушунтирди: – Жаноб Брэндер єтиб кетаётган экан, бизни кєриб їолди.
– Шунаїа дегин? – миссис Герхардт іайїириб юбораёзди. – Демак, їайтиб келибди-да. Сен нимага їочдинг, эси паст?
– Мени кєрмай їєяїолсин, дедим-да.
– Эітимол сени таниёлмагандир іам, – деди ойиси юраги увишиб.
– Йєў-э, таниди, – шивирлади Женни. – Мени уч марта чаїирди.
Миссис Герхардт бош чайїади.
– Нима бєлди? – жаноб Герхардт она-боланинг гапларини эшитиб, нариги хонадан чиїиб келди.
– Іеч нима, – деди хотини. У сенатор яхшилик їилаётганини эрига тушунтиришни хоіламасди. – Кємир олиб келишаётганида їандайдир бир одам Женнини бошїа биттаси билан адаштирибди.
Єшал оїшомнинг єзида, хуфтон палласида сенатор буюрган рождество совўалари іам келиб їолиб, хонадондагиларнинг іам юраклари їої ёрилаёзди. Баїїолчилик магазинининг соявон араваси эшиклари олдида тєхтаб, барваста дастёр совўаларни ичкарига олиб кира бошлаганида, эр-хотин єз кєзларига ишонишмади. Дастёрни, адашяпсиз, деб ишонтиришолмаганидан кейин їувона-їувона совўаларни кєришга тушишди.
– Сира хавотир олманглар, – деди дастёр ишонч билан. – Мен нима їилаётганимни биламан. Фамилиянгиз Герхардт, тєўрими? Демак, булар сизларники бєлади.
Миссис Герхардт жойида єтиролмай, хаяжонланганича їєлларини бир-бирига ишїалаб:
– Хєш, бу ажойиб эмасми! – дегани-деганди.
Герхардт эса номаълум валинеъматнинг сахийлигини єйлаганида кєзига ёш келди, буни єзи кєп йиллар хизматини їилган ва муомаласи яхши бєлган йирик фабрикантнинг яхшилигига йєярди. Миссис Герхардт кутилмаган бу хурсандчиликнинг іаїиїий сабабчисини билиб турганидан єлгудай хурсанд бєлса іам дамини чиїармасди. Женни эса бу кимнинг иши эканлигини зумда фаімлаганди.
Рождествонинг эртаси куни Брэндер меімонхонада миссис Герхардтни кєрди. Женни уй ишларига їараб їолганди.
– Аіволингиз яхшими, миссис Герхардт? – деди cенатор їєл чєзаркан, мулойим оіангда. – Байрамни яхши єтказдингларми?
Шєрлик миссис Герхардт сенаторнинг їєлларини тортинчоїлик билан їисаркан, кєзлари зумда ёшга тєлди.
– Бєлди, бєлди, – деди сенатор їєл чєзаркан, мулойим оіангда. – Байрамни яхши єтказдингларми?
Шєрлик миссис Герхардт сенаторнинг їєлларини тортинчоїлик билан їисаркан, кєзлари зумда ёшга тєлди.
– Бєлди, бєлди, – деди сенатор миссис Герхардтнинг елкасига їоїиб. – Йиўламанг. Мендан ювишга оладиган нарсаларингизни унутманг.
– Унутмайман, сэр! – деди миссис Герхардт.
У яна нимадир демоїчи бєлди, бирої сенатор нари кетиб їолганди.
Жаноб Герхардт энди меімонхонада турадиган ажойиб сенаторнинг серилтифотлигию кийимларини ювдиришга анча-мунча пул тєлаши іаїида доимо эшитиб турарди. Бу соддадил, заіматкаш жаноб Брэндернинг жуда яхши ва олижаноб инсонлигига лаїїа ишонди-їєйди.
Женнининг єзи іам шундай єйлар ва сенаторга їойил їолиб юрарди.
Женни тобора очилиб, кєркамлашиб бораётганидан ёнидан єтган кимса бир їарамай иложи йєї эди. Бєйдор, їадди-їомати келишган эди. Устига узун кєйлак кийиб, аъёнлардай ясан-тусан їилса борми, сенатордай салобатли кишига муносиб жуфт бєла оларди. Ажойиб кєзлари ниіоятда тиниї, ранги іам жойида, оппої тишлари бир текисда эди. Бунинг устига, аїлли, сезгир ва жуда кузатувчан эди. У фаїат тарбия ва єзининг тобелиги, бировга їарамлигини сезадиган одамга етишмайдиган дадилликка муітож эди. Бировларнинг нарсаларини ювиш, єшаларни элтиб бериш ва озни аъло кєриш зарурати їизнинг їєл-оёўини боўлаб їєйганди.
Женни эндиликда меімонхонага іафтада икки марта келиб турарди. Сенатор унга яхши ва ширин муомала їилар, Женни іам яхши гапини аямасди. Брэндер Женнига, ука ва сингилларига кичикрої совўа бериб турар, доимо бемалол ва самимий гаплашарди, шу боисдан пировардида жуда яїин бєлиб їолишди, їиз сенаторни катта одам эмас, балки олижаноб дєст єрнида кєра бошлади. Бир куни Брэндер Женнидан єїишга майлингиз їалай, деб сєраб їолди. У їиз яхши мактаб кєрса янада очилиб кетади, деган нарсани хаёлидан єтказганди. Ниіоят, бир куни кечїурун у Женнини ёнига чаїирди: