реклама
Бургер менюБургер меню

Теодор Драйзер – ЖЕННИ ГЕРХАРДТ (страница 5)

18

Женни хонадан чиїїанидан кейин сенатор єйчан іолда эшикни ёпди. Унинг бу одамларга їизиїиши бошїача эди.

Шубіасизки, камбаўаллик билан гєзаллик бирлашиб кетган, одам бунга лоїайд їараши мушкул. У креслога єтириб, Женнининг келиши баіонасида ширин хаёлларга берилди. Бу оилага їарашса бєлмасмикин?

– Улар їаерда туришини билиш керак, – сенатор ахийри шунга жазм этди.

Женни кейинги іафталарда сенаторнинг кирини олиб кетгани мунтазам їатнаб турди. Сенатор Брэндернинг унга їизиїиши тобора ортди ва кєп єтмай Женнидаги тортинчоїлик ва єнўайсизликни бартараф їилишга муваффаї бєлди. Їисман, гаплашганида їизни оддийгина Женни деб атай бошлагани іам иш берди. Бу іол Женни учинчи бор келганида бошланди ва шундан кейин сенатор деярли ихтиёрсиз равишда кєпрої їизнинг исмини айтиб, муомала їила бошлади.

Сенатор їизга нисбатан оталарча муносабатда бєляпти, дейиш їийин эди, чунки Брэндернинг бу нарса їєлидан келмасди. Бирої у Женни билан гаплашганида єзини негадир жуда навїирон сезар ва кєпинча ёшлигимни іали йєїотмаганимни наіотки сезмаса, деб єзига-єзи савол берарди.

Женнини бу одамнинг бадавлат ва дабдабали яшаши, гарчанд їиз буни тєла тушуниб етмаса-да, – Брэндернинг єзи мафтун этганди. Бунаїа сержозиба одамни умри бино бєлиб учратмаганди. Брэндерга їарашли нарсаларнинг бари гєзал, їилган ишларининг бари олижаноб, демак, іурматга лойиї эди. Женнига їаёїдандир (эітимол немис ота-боболаридандир) буларнинг барини тушуниш ва їадрлаш їобилияти єтганди. Худди мана шу одамдай яшаш лозим. Женнига, айниїса, бу одамнинг олижаноблиги ёїарди.

Женни сенаторга іавас їилишни їисман онасидан єрганганди. Онасида эса іиссиёт идрокдан устун турарди. Женни унга єн доллар олиб келганида миссис Герхардтнинг юраги їої ёрилгудай бєлди.

– Бунинг їанчалигини кєчада кєрдим, холос, – деди Женни. – У ойингга бер, деганди.

Миссис Герхардт пулни олиб, кафтида авайлаб тутаркан, сенаторни – унинг келишган їадди-басти ва илтифотли муомаласини аниї кєз олдига келтирди.

– Їандай одам-а! – деди у. – Сахийлигини їаранг-а! Миссис Герхардт єшал оїшом ва эртасига афсоналардагидай бадавлат сенаторни, унинг бениіоя яхши ва олижаноб эканлигини гапиришдан бєшамади. Кир ювишга келганда эса сенаторнинг буюмларини ишїалайвериб илма-тешик їилиб юборишга сал їолди, у іар їанча іаракат їилса іам камдек туюлди назарида. Эри эса іеч нарсани билмаслиги керак эди. У єлгудай тєўри одам бєлганидан, іар їанча їийналмасин, хотини єзи ишлаб топмаган пулни олишга кєндириши осон эмасди. Миссис Герхардт шу сабабдан унга іеч нима демади-да, кутилмаган бу бойликни сезмай їєя їолсин, деб пулга ими-жимида нон билан гєшт ола бошлади.

Улар жуда їалинлашиб кетишди. Брэндер бир куни Женнига пардоз столида турган сурат їєядиган кичкина чарм рамка ёїиб їолганини сезиб, бу нарсани таїдим їилди. Женни іар сафар келганида сенатор бирор баіона топиб, пича ушлаб їоларди. У кєп єтмай бу ёшгина, ювош їиз муітожликда яшаётганидан ўоятда эзилганини ва камбаўаллигидан уялаётганини тушуниб олди. Сенатор бундан росмана таъсирланар ва їизнинг эскирган кєйлагию мазаси кетган пойабзалига їараркан, єзига-єзи нафсониятига тегмай їандай їилиб їарашсам бєларкин, дерди.

У кєпинча бирор кун кечїурун їизнинг кетидан бориб, оиласи їандай шароитда яшаётганини кєришни хаёл їиларди. Єзи кимсан, Їєшма Штатлар сенатининг аъзоси, бу одамлар эса шаіарнинг бирорта хароб чеккасида яшашса керак. Шу сабаб сенатор бу фикрни хаёлидан чиїариб ташлади – оїиллик ваїтинча устун келиб, єйлаган режасини кетга сурди.

Сенатор Брэндер декабрнинг бошида уч іафтага Вашингтонга їайтди ва миссис Герхардт билан Женни кунлардан бирида унинг кетиб їолганини билиб, іайрон бєлишди. Сенатор она-болага хизматлари учун іафтасига камида икки, гоіида беш доллар іам тєларди. Сенатор кетса бу оиланинг даромадига катта путур етказишини хаёлига келтирмаган бєлса бордир. Бошїа иложи бєлмаганидан кейин оила бир амаллаб їозонини їайнатиб турди. Герхардтнинг єзи іам анча тузук бєлиб їолганди. У анча-мунча фабрикаларни айланиб иш тополмади, шундан кейин їєлига арра билан айри олиб, уйма-уй юриб, одамларга єтин їилиб беришга киришди. Иш кєп эмасди, аммо Герхардт єзини аямай, амал-таїал билан іафтасига икки, гоіида эса уч доллар топиб турарди. Бу пул хотинининг топгани ва Себастьян келтириб турган маош билн фаїат нонга етарди, холос.

Рождество байрами яїинлашаётганидан Герхардтларга муітожликнинг алами жуда єтарди. Немислар рождество байрамини жуда дабдабали єтказишни яхши кєришади. Єша кунлари ота-оналар иложи борича єзларини кєрсатадилар. Улар болалар їувончини баўоят їадрлайдилар ва кичкинтойларнинг яйраб– Яшнашлари, єйинчоїлар єйнашларига іаракат їиладилар. Герхардт кенжатойи Вероникани совўалар билан хурсанд їилиб, кєнглини кєтаришни жуда іам истарди. Нега деганда бола бечора їанча оўриб ётди! Болаларнинг іар бирига биттадан пойабзал, єўилларига їишки їалпої, їизларига чиройли кєйлак олиб берсам, дерди. Болалар бултур рождество байрамида єйинчої ва ширинликлар олишганди. Герхардт рождество байрамининг їорли тонги отганида дастурхонда болалар хуш кєрадиган нарсалар бєлмаслигини єйлаб, изтиробга тушарди.

Миссис Герхардтга келганда эса, унинг не куйларга тушаётганини тасвирлагандан кєра тасаввур їилган осонрої. Буларнинг барини єйлаб, жуда эзилар, тобора яїинлашаётган байрам куни іаїида эри балан гаплашишга іам мажоли йєї эди. Бир тонна кємир сотиб олиб, бечора Жоржни іар куни кємир омборига їатнашдан їутїариш маїсадида пул тежаб, уч доллар пул йиўиб їєйганди. Мана энди, шу пулни рождество совўаларига сарфламоїчи бєлди. Герхардт ота іам байрамга атаб єзича икки доллар жамўарган ва їийналиб їолганда бериб, хотинимни оз бєлса іам тинчлантириб, суюнтираман, деган ниятда эди.

Байрам арафасида бу йиўилган арзимас беш доллар юї іам бєлмади. Шаіарда байрам тараддуди бошланганди. Баїїолчилик дєконлари найзабарглар билан безатилганди, єйинчоїлар ва їандолатлар сотиладиган магазинлардан кєз їамашарди. Бу ерда Санта-Клаус їорбобонинг бисотидан жой олишга арзийдиган іамма нарса бор эди. Ота-оналар іам, болалар іам улардан кєз узишолмас, бирлари їєллари їисїаликларидан эзилиб їарашса, бирлари бениіоя завї ва бу хазиналарни їєлга киритиш истаги билан боїардилар.

Герхардт болалари олдида кєп марта:

– Бу йил Їорбобо жуда камбаўал. У кєп совўа олиб келолмайди, – деганди.

Бирої энг камбаўал болани іам бунга ишонтириб бєлмайди. Герхардт, шундай деб огоілантиришига їарамай, іар сафар байрам яїинлашаётганини эшитганида болаларининг кєзи ёниб кетишини кєрарди.

Рождество байрами сешанбага тєўри келди. Байрам арафасида, душанбада єїиш бєлмади. Миссис Герхардт меімонхонага кетатуриб, Жоржга эртасига іам етадиган їилиб кєпрої кємир келтиришини тайинлади. Жорж єша заіотиёї иккита синглисини ёнига олиб, депога жєнади. Бирої кємирнинг таги камлигидан саватларини тєлдиргунларича анча-мунча ваїт кетди ва кечїурунга бориб озгина нарсалик бєлишди.

– Кємирга бордингми? – миссис Герхардт меімонхонадан келибої шу гапни айтди.

– Бордим, – жавоб їилди Жорж.

– Эртага етадими?

– Менимча етади.

– Юр, бориб кєрай-чи.

Миссис Герхардт чироїни олди-да, икковлари кємир тєкилган омборга чиїишди.

– О, худойим! – хитоб їилди миссис Герхардт. – Бу жуда оз-ку! Іозирої бориб яна олиб кел.

– Іо-о, – деди Жорж лабини чєччайтириб. – Мен бордим-ку, энди Басс борсин.

Басс ишдан роппа-роса олтидан чорак єтганда келиб, шаіарга бормоїчи бєлиб, ювиниб-кийинаётган эди.

– Йєї, – деди миссис Герхардт. – Басс кун бєйи ишлади. Єзинг боришинг керак.

– Боргим келмаяпти, – тєнўиллади Жорж.

– Жуда яхши, – деди миссис Герхардт. Мабодо эртага ёїадиган нарсамиз бєлмаса, нима їиламиз?

Она-бола ичкарига їайтиб киришди, бирої бу гап Жоржнинг нафсониятига текканидан энди у тинчгина кетолмасди.

– Басс, сен іам юр, – деди у остонадаёї акасига.

– Їаёїїа єзи?

– Кємирга.

– Ана холос, жавоб їилди Басс. – Мени ким деб єйлаяпсан?

– Бєлмаса мен іам бормайман, – Жорж єжарлик билан бош чайїади.

– Нимага бугун кємир термадинг? – деб сєради акаси кескин. Кун бєйи бєш эдинг-ку.

– Э-э, тердим – деди Жорж. – Кємир єзи жудаям оз. Йєї бєлса їаердан оламан?

– Яхши термагансан, дурустрої іаракат їилиш керак эди.

– Нима гап єзи? – сєради ичкарига їадам їєйиши биланої Жоржнинг шумшайиб ва ўимрайиб турганини кєрган Женни.

– Басснинг мен билан кємирга боргиси келмаяпти.

– Єзинг кундузи іеч нима термовдингми?

– Тердим, ойим кам деяпти.

– Мен бораман сен билан, – деди Женни. – Биз билан борасанми, Басс?

– Йєї, – деди навїирон олифта совуїїина їилиб. У галстук боўлаётганида халаїит беришаётганидпн жаіли чиїаётган ди.

– У ерда кємирнинг єзи йєї, – деди Жорж. – Мен борганимда кємирли платформа йєї эди.

– Бєлгандир-э! – хитоб їилди Басс.

– Йєї эди, – такрорлади Жорж.

– Тортишмай їєя їол, – деди Женни. – Саватни ол, кетдик, бєлмаса кечикамиз.

Опаларини жуда яхши кєришадиган бошїа болалар іам бирга боришмоїчи бєлишди. Вероника саватчани, Марта билан Уильям челакни, Жорж кийим солинадиган катта саватни олди. Буни Женни икковлари тєлдиришиб, бирга кєтариб келишлари лозим эди.

Шунда синглисининг аіволни яхшилашга іозирлиги таъсир їилган ва іамон унга акалик меіри саїланиб їолган Басс таклиф їилди:

– Гап бундай, Жен. Сен кичкинтойлар билан Саккизинчи кєчага бориб, платформа олдида кутиб тур. Мен іам єша ёїїа бораман. Яїинлашганимда бирорталаринг іам мени танишларингни билдирманглар. «Жаноб, маріамат, бизга озрої кємир тушириб берсангиз!» денглар, холос. Мен платформага чиїиб, керагича ташлайман. Тушундиларингми?