Софокл – Прыкуты Праметэй. Антыгона (страница 23)
Iсмэна
Калі стаіць так справа, што б магла зрабіць
Пры ўсім маім жаданні я, сястрычка?
Антыгона
Ці будзеш ты рабіць са мною разам, што хачу?
Iсмэна
У чым жа небяспека — ў думцы што ў тваёй?
Антыгона
Ці разам ты са мной падымеш братаў труп?
Iсмэна
I пахаваць, што ўсім Крэонт забараніў?
Антыгона
Як мне, так і табе ж ён брат. Калі ж са мной
Не хочаш быць, адна яму не здраджу я.
Iсмэна
О неразумная! Няўжо ж насуперак цару?
Антыгона
Не можа ён не даць мне абавязак споўніць.
Ісмэна
Бяда! Бяда! Сястрычка, ўспомні ты, як бацька,
Багамі зненавіджаны, ў няславе згінуў,
Як сам, свае злачынствы выявіўшы, ён
Рукой уласнаю абодва вокі вырваў,
А потым маці, што і жонкаю яму была,
Пятлю зрабіўшы, скончыла сваё жыццё.
Дый два браты ў адзін той самы дзень,
Бяздольныя, забілі брата брат, і лёс
Адзін спаткаў абодвух ад уласных рук.
Цяпер глядзі: з сям’і мы засталіся дзве,
I як ганебна згінем мы, калі загад
Тыранаў мы парупшм, пойдзем насупор.
Яшчэ падумай: мы жанчыны ўсё ж з табой —
З мужчынамі змагацца цяжка нам, сястра.
Яшчэ падумай: ёсць над намі ўлада ўсё ж —
Загад мы мусім споўніць, каб найгоршы быў.
Я прабачэнне выпрашу ў нябожчыкаў маіх,
Што, сілаю прымушаная, так раблю.
Што паддаюся ўладарам я, бо няма ж
I сэнсу ў тым, калі рабіць звыш сіл мы будзем.
Антыгона
Не буду я прасіць, не, не! Калі б ты нават
Жадала — ўжо з табой не буду я рабіць.
А ты, як хочаш, думай. Брата ўсё ж свайго
Я пахаваю і памру ахвотна.
Ляжаць я буду з мілым, мілая яму,
Святы зрабіўшы грэх, бо з ценямі даўжэй
Мне будзе трэба жыць, чым з тым, хто на зямлі.
Там буду вечна жыць, а ты, закон багоў
Парушыўшы, жыві, як хочаш, гэтак тут.
Iсмэна
Закон багоў я не парушу. Толькі я
Слабая надта, каб супроць цароў ісці.
Антыгона
Вось — добрая прычына! Я ж цяпер курган
Пайду насыплю брату міламу майму.
Iсмэна
Бядотная! Як боязна мне за цябе!
Антыгона
Не бойся за мяне — лепш думай пра сябе.
Iсмэна
Глядзі ж, пра гэта больш нікому не скажы.
Хай тайнай будзе ўсё, і буду я маўчаць.
Антыгона
Не, не — ўсім раскажы! Калі пра гэта ўсім
Не скажаш — будзеш ты агіднейшаю мне. 
