Михаил Иванов – Пробуждение. Стихотворения и поэмы / Уһуктуу (страница 18)
Лишь только сердце в каменной груди
Способно эту боль перенести…
Аргыый наллаан уһуктар
Сандал күммүт көтөөрү
Сардаҥатын ыспахтыыр,
Саҥа көтөр көччөхтүү
Сарыалынан сапсынар.
Улам үөһэ күөрэйэн
Уота-күөһэ күөдьүйэр,
Киҥкир ойуур үрдүнэн
Кутаалана умайар.
Күнтэн түспүт кыырпахтар
Кырсаадалар кыыһаллар,
Кыра күннэр буоланнар
Кэрии сырдаан сандаарар.
Көтөр-сүүрэр айманан
Кэлии-барыы олустуур,
Кэҕэ этэн чоргуйан
Кэлэр кэми уруйдуур.
Күөрэгэйбит чугдааран
Күөххэ дайан дьырылыыр,
Күлүмүрдэс халлаантан
Көмүс дорҕоон кутуллар.
Дьикти кэрэ доҕуһуол
Дьиэрэһийэ тарҕанар,
Айгыр-силик айылҕа
Аргыый наллаан уһуктар…
Пробуждение
Какое радостное солнце!
Вот-вот взмахнёт крылом заря
И птицей сказочной сорвётся,
Земле прекрасный день даря!
Ждёт сторона моя лесная,
Когда он выйдет на простор.
Всё жарче в небесах пылает
Чудесный солнечный костёр.
Спустилось ласковое пламя
В цветы с небесной вышины.
Жарки не зря зовут жарками —
Они от солнца рождены!
Проснулись и зверьё, и птицы,
И рыба плещется в реке.
Считает, сколько счастью длиться,
Кукушка где-то вдалеке.
В груди как будто сердцу тесно
От этих радостных минут!
Об этом жаворонки песни
Свои безумолчно поют!
О, эта музыка начала!
Сегодня и отныне впредь
Любому дню не вполнакала —
Всей мощью солнечной гореть!
Иһийэммин истэбин
Чуумпу дьиэбэр киирэбин.
Ардах түһэр суугунун
Иһийэммин истэбин.
Дьэҥкир курус таммахтар
Тохтообокко биир тэҥник
Таммалыыллар чопчутук.
Өһөспүттүү тоҥсуйар
Таммах санаам хаттыгын,
Устар кэммит тэтимин
Тиэтэтэрдии суккуллар.
Күүтэр күммүт бөҕүөрэн
Куоппут былыт кэтэҕэр. 
