реклама
Бургер менюБургер меню

Анонимный автор – Bağımsızlık Dönemi Özbek Edebiyatı (страница 47)

18
İnsan yapmak isterseniz taştan Taşı okşayın, Şefkat gösterin olduğu kadar. Taşlar ancak şefkat karşısında Savunmasızdırlar. Taşa çiçekler sunun, Ak ve pembe çiçekler Şefkat renkli olsun çiçekler. Taş mutlaka uzatır elini Alır çiçeğinizi Öper ellerinizi Hatta ağlar, inanın, o taş

SANGIJUMONDA YOZ MANZARALARI

Saraton Darmonday qurigan suvlar. Buloqning ko‘zlari o‘yiq. Suvsoq soylar ilon kabi bilanglab Ketib borar Suvloq yerlarga. Bunda chanqamas quduqlar faqat. Yozning chanqog‘in ko‘rib Xijolatdan yerga kirib ketgan quduqlar.

SENGİCUMAN’DA YAZ MEVSİMİ

Yaz Derman gibi kurumuş sular. Pınarların gözleri oyuk Susuz dereler yılanlar gibi kıvrım kıvrım ilerler sulu yerlere… Burada susamaz kuyular ancak, Yazın susuzluğunu gördüğü için Utancından yere batmış kuyular

***

Seni sendan izladim, Yo‘qsan. Egalari ko‘chib ketgan uy kabi Bo‘m-bo‘sh turibsan. Faqat tashlandiq uyda Esdan chiqib qolgan mushuk misoli Ko‘ksingni ichidan Tirnar bir nima…

***

Seni sende aradım, Yoksun. Sahibi göçüp gitmiş ev gibi Bom boşsun. Ancak terkedilmiş evde Unutulmuş kedi misali Tırmalar gönlünü Bir şey durmadan

NAHOTKI

Nahotki, paykalni Ummondan bo‘lak Mengzaydigan hech nimarsa yo‘q? Nahotki, Shu oppoq mavjlar ostida Yotar cho‘kib ketgan ko‘hna tamaddun? Nahotki, Turkiston Atlantida so‘zining Tarjimasidir? Nahotki…

ACABA

Acaba,