Анонимный автор – Bağımsızlık Dönemi Özbek Edebiyatı (страница 49)

Mutlu olabilirmişim, Şöyle yazılıymış alnıma. Oysaki ben okuyamadım işte o yazıyı. Aynaya baktım. Alnıma yazılanlar Ters göründü hep aynada.

OY HAQIDA RIVOYAT

Bir vaqtlar u qush edi - humo. Boshlar ham bor edi u qo‘nadigan, Bo‘yin ham bor edi – qilg‘ulik tumor. Bir kun uni tutib oldilar, boshchasini uzmadilar, yo‘q, kesmadilar u qo‘ngan boshni, xonumonin buzmadilar, yo‘q. Solmadilar, hatto, qafasga, undan tuxum so‘ramadilar. Tortmadilar go‘shtini so‘yib sulton uchun tamaddiga. Uni tutib oyoqlaridan patlarini charxga tutdilar. Qushning tanasidan tirqirab qonlar oqishini kutdilar. Qon oqmadi. Po‘lat patlarni charx kukunday to‘kib tashladi. Charxlangan humo Oyboltaday yaraqlay boshladi…

AY HAKKINDA RİVAYET

Bir zamanlar o bir kuşmuş - Hüma kuşu. Başlar da varmış onun konabileceği, boyunlar da varmış muska takacak. Günün birinde onu yakalamışlar, Başını koparmamışlar, hayır, kesmemişler onun konduğu başı, evini barkını da dağıtmamışlar, hayır. Koymamışlar onu kafese, hatta Yumurta yapmasını beklememişler. Etini de pişirip getirmemişler Sultan sofrasına. Onu ayaklarından tutarak tüylerini çarka tutmuşlar. Kuşun gövdesinden fışkırarak kan akacak diye ummuşlar. Kan akmamış. Çelik tüyleri Çark, toz gibi ufalayıvermiş.. Bilelenmiş hüma kuşu, artık Ay balta misali parlayıvermiş…

XX ASR ODAMI

To‘xtadim. Ko‘lanka yo‘limni to‘sar,      Nahotki, bu o‘zimning soyam? U lahzama-lahza o‘sar, Dam-badam kattarar      tun kabi g‘oyat… Old -zimiston. Yurib bo‘lmas.      Hayrona turdim, Ortga qarab (muzday ter bosdi tanimni), Quvib kelayotgan yurakni ko‘rdim, Yurak o‘zimniki edi.      Tanidim…

XX. YÜZYIL İNSANI

Durdum.