Али Керим – Seçme Şiirler (страница 16)

Anlaşsalar aralarında… Bazen dinlenmek için Biraz esinlenmek için Sevinçten mest olup, Coşsalar, Kaynasalar… Boylam üzerine dizilip Çocuk tek oynasalar. Gözlerim sana hayran olmuş… Bakışlarım boylam olmuş Takılmış dünyanın en uzak noktasına. Bakışlarımda ülkeler Köyler, Şehirler… Bakışlarım dönmüş boylama… Kâh trenle Uçakla başa baş gidiyor, Kâh dönüyor yana Kâh dağ gibi yükseliyor Kâh çırpınıyor okyanus gibi. Neden gelmiyorsun? Gönlüm bunu nasıl anlar? Duymuyorsun, Konuşmuyorsun Gelmiyorsun, Kırılıp dökülüyor boylamlar. Arkadaşımla deminden beri bir koca33 üzerine Yine ne biliyorsak söylüyoruz teker teker. Oğlumun elindeki renkli kalem Söylediklerimizi anında yakalıyor… Diyoruz, belki bu koca Bağlıdır dünyanın her köşesine; Kâh Doğuda savaşmış, Kâh Batıda… Yanına yaklaşamamış ölüm bile. O bronz alnındaki kırışlar Bir ulusa, Bir ülkeye Bir yurda bağlıdır. “Dünyayı yarınlara götürenlerden Birisi de benim” derse haklıdır. Bakıyorum oğlumun çizdiği resme, Kocanın anlıdaki kırışıklar Dönüyor Ekvator oluyor Boylam oluyor Kâh Doğuya gidiyor Kâh Batıya doğru yol alıyor. Alnında düğümlenmiş çizgilerin düğümü… Her çizgiye bağlanmış nice ülke var. Koca azacık eğilmiş… Çizgileri çapraz, Alnını öne çıkararak gidiyor. Dönüyor yıldız oluyor yıldızlar arasında, Akıyor alnından damla damla ter. Peşi sıra yer gidiyor, Galaksiler Dolu mu dolu Renkli balonlar gibi uçuyor. Şimşek gibi gözlerinden nur saça saça Sürükleyip evreni götürüyor bu koca.

TAŞ

Yarı çıplak Kadim insan Düşmanına bir ok attı, Kana battı.