Альбер Камю – Пры зачыненых дзвярах: драматычныя творы (страница 67)

Ева. Не хапіла двух балаў.

Каін. Трэці раз ужо.

Ева. У яго запозненае развіццё.

Каін. Адчапіся ад майго пратэза.

Ева. А ты адчапіся ад майго сына.

Біццё барабана.

Каін. Ён ізноў з гэтай вечнай Пятай сімфоніяй.

Ева. А ты — са сваёй пакаёўкаю.

Каін. Яно ўсё падсмажвае.

Ева. Хто?

Каін. Сонца.

Ева. I што?

Каін. Цяпер канец лістапада, а пячэ,як і пякло.

Б'е барабан.

Ева. Ці купіў ты акцыі аўтаканцэрна?

Б'е барабан.

Каін. Калі глядзець на сонца праз цёмнае шкло, бачыш яго вельмі выразна.

Ева. Яны падаюць у цане штодня.

Каін. Калі Уран зробіцца ярчэйшым, Сонца засвеціць яшчэ ярчэй.

Ева. Ці ты мяне чуеш?

Каін. Сонца — гэта жоўты карлік.

Гукі барабана.

Ева. Ты не купіў гэтых акцый?

Каін. Што я павінен быў купіць?

Ева. Акцыі.

Каін. Навошта?

Ева. Яны падаюць у цане.

Каін. Падымуцца зноў.

Ева. Канцэрн аслабне.

Каін. Гэтага быць не можа: ён выпускае зброю.

Ева (згортвае газету). Можа, і твая праўда.

Чутно, як б'е барабан.

Каін. Страшэнны сквар...

Ева. Ізноў укралі «Джамба-Джэт».

Каін. Дзякуй Богу, астраномы сцвярджаюць, што сонца стабільнае.

Ева. На борце было дзвесце восемдзесят пасажыраў.

Каін. Стабільны жоўты карлік.

Ева. Яны падарвалі яго ў паветры.

Каін. Стабільнае, як акцыі аўтаканцэрна. Іх небяспечна купляць, калі яны ідуць то ўверх, то ўніз.

Два кароткія барабанныя ўдары.

Каін. Болей я не магу.

Ева. Затое вайсковы марш быў бы табе даспадобы.

Каін. Дай спакою майму пратэзу.

Ева. Дай спакою майму сыну.

Каін. Ён калі-небудзь мяне давядзе...

Ева.Таксама як мяне — твая пакаёўка...

Барабанныя ўдары ўжо нагадваюць грымоты. Каін падымае рукі.

Каін. Паказвае на навальніцу.

Ева. Нарэшце ўжо!

Каін. Будзе дождж.

Ева. Дзякуй Богу.

Ева падымаецца, адносіць да кучы хломазду крэсла, на якім сядзела. Каін апранае кіцель. Выходчіць Адам, перадае Еве нататнік для стэнаграм, Каіну — генеральскую фуражку, пасля адыходзіць. Авель вядзе Аду, на ёй — нітка жэмчугу. Пакуль адбываецца гэтая сцэна, Авель гаворыць з вусцішным спакоем. Каін па-вайсковаму салютуе пры кожным адказе.

Авель. Гэтая навальніца — проста няведама што.

Ада. Супакойся, дарагі.

Авель (сядаючы на Каінава крэсла). Чатыры тыдніён лютаваў на ўсходнім беразе, пяць — на Ціхім акіяне.

Ада. Супакойся, дарагі.

Авель. Два тыдні мы не вылазім з бункера.

Ада. Супакойся, дарагі.

Авель. Загінула трэцяя частка насельніцтва.

Ада. Пры цяперашнім дэмаграфічным выбуху гэта нязначна.

Авель. Пайшлі на дно шэсць авіяносцаў.

Каін (салютуе па-вайсковаму). Устарэлыя тыпы.

Авель. Закрыйце рот, генерал.

Каін (салютуе па-вайсковаму). Слухаюся, пан прэзідэнт.

Ада. Не хвалюйся, мілы.