Эһиил саас эргиллэн кэлээри…
Отчего-то лето заблудилось
Отчего-то лето заблудилось,
Осенью вернулось наяву.
И лучи свои – скажи на милость —
Щедро льёт на жухлую траву.
Не у почки ли на ветке голой,
Как весною, набухает грудь?
Листья стайкой бабочек весёлых
Из-под ног пытаются вспорхнуть.
Расцвели подснежники на диво.
Кто их на цветенье окрылял?
И глядят по-детски сиротливо
На пустые, горькие поля.
Птицы – не цветы. Осенней драме
Их не провести, не обмануть.
Машут белоснежными крылами,
В южный край прокладывая путь.
Лебеди! Мудрей и благородней
Нету птиц в родимой стороне!
Знают: надо улететь сегодня,
Чтоб домой вернуться по весне!
Аар хатыҥ
Биир киэһэ дьаарбайа сылдьаммын
Бөһүөлэк килбэйэр киинигэр
Аар хатыҥ турарын көрүстүм,
Ааспыты ахтыстым кинилиин.
Аан бастаан билсиспит эбиппит
Түөрт уон сыл аннараа өттүгэр:
Эн – мааны хатыҥчаан үүннэриҥ,
Мин – эдэр устудьуон уол этим.
Үгүс да саҥыйах кэттэҕиҥ
Үрүҥ хаар үрдүгэр үллүктээн,
Силбиги – силлиэни биллэҕиҥ
Сэллээбэт ардахтар илитэн.
Барытын билиммэт кэриэтэ
Билигин да эн олус кэрэҕин,
Сайыммыт кэлбитин бэлиэтэ
Суһумнуур сиэдэрэй симэҕиҥ.
Күн уотун сарыала аан бастаан
Күөх солко лабааҕын сырдатар,
Кыыс курдук кыыһаҕын кыбыстан,
Кубалыы таһааныҥ куоҕайар.
Сиккиэр тыал эйиэхэ эйэргээн
Синньигэс биилгиттэн кууспалыыр,
Сэбирдэх сүрэхтии ибирдээн
Сып – сылаас иэйиигин туоһулуур.
Күлүккэр нап – нарын хахыйах
Күн диэки көтүөхтүү тардыһар,
Сылайбыт былыттар баттааннар
Сир диэки санньыйбыт эн лабааҥ.
Аар хатыҥ мэлдьитин чэчирээ,
Кырдьаҥҥын кэхтимэ хаһан да,
Бу сиргэ турарыҥ тухары
Ол эдэр устудьуон уол баар буолуо.
Белая берёза
Хоть говорят, что жизнь идёт по кругу,
Как оценить круговращенье дней?
В родном селе я повстречал подругу…
Когда же познакомились мы с ней?
Не сорок лет назад, когда студентом
Проведывал родимые края?
Я вижу, как на старой киноленте:
Вот юная берёзка, рядом – я.
О, сколько вьюг над нами пролетело! 
