Али Керим – Seçme Şiirler (страница 8)

Bir kere bile anlatmadı içindekileri. Söylemezdi evlat için çok çabaladığını. Gizli gizli beni süzüp gülümserdi bazen, Durup durup yüklenirdi eğri pipoya. Evladına birce kere “can” demektense Evlat için can vermek kolaydı ona. Çalışmayı seven, ağır sert bir eli vardı Bazen kısmet gibi indiriveriyordu omuzlarıma. Sert yüzünde bir anlık şafaklar sökerdi, Ama hangi ışıklı düşüncelerden, bilmem. Sevgisi de soğuktu- taze ekinleri Her türlü afetten koruyan kalın kar gibi. Moskova’da okuyordum, Terk etti beni. Geldiğinde ebedi bir ayrılık demi Kâh görmek istemiş beni, Kâh istememiş haberdar olmamı. Utanmış kendi ölümünden. Ah… Neden böyle etti, bu ne gubardı?18 Bir zamanlar bu nişanda bir babam vardı.

YILAN

Babam derdi… Sen yılana tüfeği Gözlerini kapat da Doğrult, Ölecek. Kendisi kızıl merminin Üzerine gelecek. Sen onu değil, O senin Tüfeğinin Yılan deliği gibi Namlusunu Henüz yolun yarısındaki Mermisini, Kirpiksiz gözleriyle Hemen nişan alacak, Yarı yolda kalacak. Bir anlığına Dumanlar içinde havada Mermiyle beraber kalacak, Sonra göğün hırsla Salladığı bir çubuk gibi Yere çarpılacak. Yerde kıvrılacak. Ölüme nasıl da âşık Ölüme nasıl da hayran Olmuş ki Kendi ölümünü Fırlayarak Yarı yolda karşılar, Vahşi bir ilhamla yılan.

BAKÜ RÜZGÂRI

Demedim her zaman gez bu diyarı, Kır budakları, eğ budakları. Bazen de sessiz es, su gibi durul, Gelip dalga dalga dökül koynuma. Kâh da bana varıp havada burul19 Burula burula sarıl boynuma. Ama içimde bir sözüm de var, Sen ey soğuk hazri20, sıcak gilavar21, Görünse düş gibi bu hayat sana, Bin türlü mücadele anımsat bana. O güçlü dalgalar, o gür dalgalar Aniden yerimden koparsın beni,