Али Керим – Seçme Şiirler (страница 10)

Genç görünsün diye, Yangınların dumanı gibi, Ahların yükseldi göğe, Sen ateş alıp tutuştun. Bu ateşi koca Şarkın Her yerinden gördüler; Gördü bunu memleketin. Bütün bu geniş dünyanın Gözleri göklerde kaldı. Gök de şafaklar saçan, Ahına baktı, daldı. Dediler ki, felekler Yaratmış bu odu27, Ama bu ateşe yananlar Yine felekler oldu. Görüyorum yükseklerden Gelir Fuzuli sesi. Görünüyor yükseklerde Onun nurlu izleri. O yıldızlar Fuzuli ateşinin közleri, O güneş Fuzuli ateşinin nişanesi.

AZERBAYCAN

Azerbaycan… Odlar Yurdu. Yüreklerin odundan Yaranmış bir diyar. Dostuyla her derdi melali Sevinci bir duyur. Azerbaycan- Tarihlerin şahidi. Nizami’si sınırsız düşünce, Nesimi’si28 hak şehidi. Fuzuli’si gönlün Her köşesinden haber veren Aşkın tüm renklerini gören Dünya yürekli bir üstat. Nasrettin’i, Celil’i Omzunda halkın derdinin Kepez’i, Şahdağ’ı29. Göğsünde çapraz duran Gözyaşı, ah dağı. Sabir’i30– gülüşünde hüzün, Kederinde hüsün, Sükutunda tufan Tufanı arşa çıkan alevden Doğan bir insan Azerbaycan. Şöhreti sınırlar aşan, Kendinden büyük Ülkelerle yarışan, Dünyaya yakışan, Yakışıp ona güzellik katan, Petrol diyarı Yanmaktadır yükseklerde Şöhret yıldızları. Suları üzerinde dünyanın Devasa gemi gibi Demir atmış çelik caddeli, Bin ayaklı, Dalgaların nağmeli zirvesinde Yer alan Genç