Али Керим – Seçme Şiirler (страница 12)

Köyle karışık. Gözlerim öylesine Yorgun olur ki bazen Gözlerim öylesine Yola dolar ki bazen Geceler sabaha kadar Tatlı rüyalar gibi Dökülür onlardan göğsüme yollar; Kaç köy, şehir, Kaç tane diyar… Doludur yollarla gözümün içi Gözümün üstünde de yollara yer var.

ANA

Ben demem gök gibi yücedir adın, Hayır, alçalmasın sohbetin, sözün. Sen ki doğuştan benzer olmadın Ancak özün gibi büyüksün özün. Eğilip alnından öperken bazen Gönül dudağıma ‘yine öp” diyor. Aklanmış saçına dokunanda ben, Elim Şahdağ’ın başına değer. Ben seni bağrıma basanda berk berk, Bak neler düşünüp, ne duyuyorum. Sanki Gökçay’dan Kamçatka’ya dek Vatan toprağını kucaklıyorum.

DENİZ

Dostum İ.İslam’a

Ufuklara başını Yaslayıp uzanmış deniz. Onun geniş kalbinde Küçük bir duygu gibi Çırpınır dağ gövdeli, Dağ sıkletli gemimiz. Ben bakarak güverteden Görüyorum Birisi kavun kabuğunu, Ötekisi başka bir şeyi Fırlatıyor denizim saf kalbine. Deniz coşup taşmıyor Suları hırçınlaşmıyor. Sakin vakur görünümüyle Gücüyle Kudretiyle İçine fırlatılanları Saflığında boğuyor. Dikkat ettikçe görüyorum; Deniz yine temizdir. Deniz yine denizdir.

SEFERDEN SONRA

Yere indi yörüngeden, Sonsuzluk serabından. Ona bir hayli küçük, hantal ve güzel göründü cihan. Genç adamın göğsünde renkli ufuklar gözlerindeyse yerden çok çok büyük yıldızlar katı. Karşılama… Sarılma… Tatlı bir yorgunluk… Gitti… Uzandı…