Али Керим – Seçme Şiirler (страница 5)

Ricasız, Minnetsiz, Çektiler içlerine Dumanı, Petrol kokusunu, Huzuru. Bir de sessiz arkadaşlığın kokusunu. Ayrıldılar. Ayrı kalmadılar. Ne onlar goygoycuydu (Ne de ben çıktım zile15), Sessizce adımladılar Dünya kadar İçtenlik adlanan bir menzile.

MAKAM DİNLİYORUM

Kalbimde sevinç, gam… Makam dinliyorum. Sıcaktan, soğuktan Gölgeden, ışıktan Yaranmış hoş bir âlem. Çaprazlanmış ellerim Başımın altındadır, Tebessüm dudaklarımda, Kırışıklıklar alnımdadır. Tarın sarı telinden peş peşe sesler kopar, Gam kopar, sevinç kopar, Söz kopar. Teker teker o sesler Kalbime akar, Kalbimin teli titrer, İnler, Sökülür… Kemanın sesi titrek, Kâh yükselir, kâh kesilir, Kâh da coşup, telesir16 Tar sesinin ardından. Ben hayale dalınca Duyuyorum bahar da var, Güz de var, yaz da var. Dört mevsimi yaşayıp Birce an içinde Üşüyorum, yanıyorum Heyecan içinde. Hem arzu hem gurur Hem saadet, hem keder Bir arada yaşanır. İçimde yaz sedası İçimde yaz havası İçimde duyguların Rengarenk Aydınlık, güzel Gökkuşağı var. İçimin bir yanı sıcak İçimin bir yanı çiçek, İçimin bir yanı çisek17 İçimin bir yanı kardır. Ses yükseliyor, yükseliyor Dağları anımsatıyor, Geri dönüyor yere. Nazara geliyor gök, dere, Kaç yerden ateşliyor içimi, Fuzuli’nin gazeli. Arzuları uyandırıyor Pınar başından dönüyor… Başında yazma mı, tir tir esen,