Али Керим – Seçme Şiirler (страница 30)

Bari bir selam verelim diye. Uyanıyor Selim bu sese Pencereden bakıyor, “Bir şey mi oldu?” Ona diyorlar ki, Gidiyorlar kahramanı görmeğe Sabah sabah. Selim de kalktı ‘Ben de gideyim Bakayım’ diye. Giyindi, Gitti Kahramanı görmeğe. Geldim bu yerlere Ve ellerimi Ensemde kavuşturarak Uzandım laleli otlar arasına… Gözümde gönlümde baharlı merak. O kadar baktım ki mavi göklere Onlar anladı beni Göğsüme indi. Ağlayan söğüdün altından akan Ark da ‘Ali’ diye yavaşça dindi45. Bahar gül çiçekle yağdı başıma Dinip danışmadan boşaldım doldum. Uzandım öylece… Kavuştum yere, Sonunda kendim de yer kadar oldum. Kız bakıyor uzağa Uzak yerlere Işıklar içindeki Kalabalık şehirlere, Işıkları açık pencerelerden Sel gibi fışkıran Beyaz salonlara, Sabaha dek dans eden Şuh civanlara. Arıyor Arıyor saadetini, Dünyada biricik muhabbetini. Kız bakıyor İçleniyor Boynunu bükmüş. Ama o bilmiyor, bilmiyor kesin, Onun saadeti Yanı başında durmuş.

HERKESE MEKTUP

Tesadüfen yolda bugün Üzerinde adres yazmayan bir mektup buldum. Açtım. Baktım. Satırları Genç bir kızın Tebessümü ışığında Yazılmıştı. Orada arzu kokusu vardı, Çiçek açıp bahar olmuştu. Yazı kalp yazısıydı; Aşk yolu Deli dolu Bazen eğri… Duyguların Sert dönüşü. Bazen doğru… Düşüncenin duygunun Söz birliği Buluşması.