Юлия Макаревич – Ашуканае сэрца (страница 3)

– Не.

Мужчына пагладзіў сябе па барадзе.

– Не пойдзеш?

Дождж заціх, але святлей не стала. Вяселле планавалі на Дажынкі. Алесь столькі гэтых вяселляў пабачыў, што на ўласнае яму было абыякава. Ванда і ручнік вышыла ўжо напэўна. Усе абрады даўно вывучаны на памяць, а ад традыцыйных фраз і слёз бязвольна апускаюцца рукі. Усе жэняцца і яму пара б было, так чаму б не ўшанаваць стары парадак. А цяпер Ванды няма, яе браты наўрад ці ўзрадуюцца таму, што будучы муж дазволіў ёй загінуць у лесе. Ды і бацькі так радаваліся яго рашэнню.

Алесь адмоўна матнуў галавой. Незнаёмы выскаліўся. Наляцеў моцны вецер, ды такі, што Алесю прыйшлося схапіцца за камень, каб выстаяць на нагах. Мокрае ад дажджу адзенне непрыемна абляпіла цела. Паміж Алесем і незнаёмцам ударыла маланка, асвятліўшы твар мужчыны. Той спакойна ўсміхаўся. Алесь адхіснуўся. У месца, дзе ён раней стаяў, ударыла маланка. Алесь забёг у пячору, але, зачапіўшыся аб камень, упаў. Мокаш здрыганулася і зблытала ніткі.

Конец ознакомительного фрагмента.

Текст предоставлен ООО «Литрес».

Прочитайте эту книгу целиком, купив полную легальную версию на Литрес.

Безопасно оплатить книгу можно банковской картой Visa, MasterCard, Maestro, со счета мобильного телефона, с платежного терминала, в салоне МТС или Связной, через PayPal, WebMoney, Яндекс.Деньги, QIWI Кошелек, бонусными картами или другим удобным Вам способом.