Анонимный автор – Bağımsızlık Dönemi Özbek Edebiyatı (страница 18)

Toprağında neler bitmekte, Vatan.

PAHLAVONNING HAR AYTGANI

“Daryo it tegsa ham halol”. Mahmud yozadi. Pahlavonning har aytgani ganjdir, tozadir. Lek vodarig‘, gohi-gohi bu charxi dunda Daryo – it tekkach, oqmaydi, o‘zin osadi. Tizimdan darmonim ketib, o‘tiraman lol, Itlar goho g‘ingshir, goho qilib turar daf. Men ne deyin, goh arslonni qilgan-u poymol, Itlarin qantarolmagan DUNYOGA qarab.

PEHLİVANIN HER DEDİĞİ

Mahmud yazar: “İt değse de derya helaldır.” Pehlivanın her bir sözü devlettir, temizdir. Ne yazık ki, bazen bu dünya-yı dünde Derya, it değince, akmaz, durur, kendini asar. Dizlerimden derman gider, dilim olur lal, İtler bazen ürür, bazen ısırmaya yeltenir. Ben ne diyeyim, bazen aslanları perişan edip, İtler üstesinden gelemeyen DÜNYA’ya bakıp.

ENDI KET

Endi ket! Kutdirding, yomon kutdirding, Xijron zaharini shavq-la yutdirding, Yiqildim! Boshimda ustivor turding! Endi ket! Hijron yo‘llarida sochildi zarim, Kutdim ishqim yarim, umidim yarim. Bir-bir sinib bitdi qobirg‘alarim, Endi ket! Endi ket, shavkatu-shon ortiqchadir, Chanqab qulagach, ummon ortiqchadir, Tilanib to‘kilgach, non ortiqchadir, Endi ket! Endi ket, boshqaga dilingni yorgin, Alvido, ko‘nglimda na gina, na kin, Endi kimga borsang, vaqtida borgin. Endi… Ket!

ARTIK, GİT

Artık, git! Beklettin, yaman beklettin, Hicran zehirini zevkle yutturdun, Düştüm! Başımda üstüvar durdun! Artık, git! Hicran yollarında saçıldı zerim, Bekledim, aşkım yarım, umudum yarım. Bir bir kırılıp gitti kaburgalarım, Artık, git! Git, artık, şevket ve şan gereksiz, Susuzluktan yıkılınca, umman gereksiz, Dilenerek dökülünce, ekmek gereksiz. Artık, git! Git, artık, başkasına anlat derdini, Elveda, gönlümde kalmadı garez, Artık kime gideceksen vaktinde git. Artık… Git!

ONANG KETMOQDA

Maysa qayta ko‘klar, Yo‘llar qayta o‘rlar, Daraxt qayta gullar Ko‘klam, ko‘k payti. Birgina odamlar, Peshonasi sho‘rlar Ketgancha ketadi,