Лурье С.Я. Плутарх и его время. – В кн.: Плутарх. Избранные биографии. М. – Л., 1941, с. 5 – 18.
Соболевский С.И. Плутарх. – В кн.: Плутарх. Сравнительные жизнеописания. Т. 1. М., 1961, с. 459 – 470.
Аверинцев С.С. Приемы организации материала в биографиях Плутарха. – В кн.: Вопросы античной литературы и классической филологии. М., 1966, с. 234 – 246.
Аверинцев С.С. К пониманию мировоззренческого стиля Плутарха. – ВДИ, 1968, № 2, с. 59 – 79.
Аверинцев С.С. Плутарх и античная биография. М., 1973.
Фрейберг Л.А. Моралии Плутарха. – ВДИ, 1976, № 3, с. 219 – 229.
1. Общие работы
Grēard О. De la morale de Plutarque. Paris, 18803.
Volkmann R. Leben, Schriften und Philosophie des Plutarch von Chaeronea. I – II. Berlin, 1869.
Hense О. Die Synkrisis in der Antiken Literatur. Freiburg, 1893.
Hirzel R. Plutarch. Leipzig, 1912.
Wilamowitz-Moellendorff U. v. Plutarch als Biograph. – In: Reden und Vorträge. II. Berlin, 19264, S. 247 – 279.
Uxkull-Gyllenband W. Plutarch und die griechische Biographie. Studien zur plutarchischen Lebensbeschreibungen des V. Jahrhundert. Stuttgart, 1927.
Weizsaecker A. Untersuchungen über Plutarchs Biographische Technik. Berlin, 1931.
Codignola M. La Formazione spirituale di Plutarcho e la sua personalità filosofico-religiosa. – «Cività moderna», 6, 1934, p. 471 – 490.
Muell P. v.d. Antiker Historismus in Plutarchs Biographie des Solons. – «Klio», 117, 1942, S. 89 – 102.
Shields E.L. Plutarch and tranquillity of mind. – «Classical Weekly», 42, 1948/1949, p. 229 – 234.
Re R. de. Il pensiero metafisico di Plutarcho. Dio, la natura, il male. – «Studi italiani di filologia classica», 24, 1949, p. 33 – 64.
Liegler K. Plutarchos von Chaeronea. Stuttgart – Waldsee, 1949.
Micaroli B. Plutarcho nelle opere morali. Brescia, 1951.
Martin H. The concept of philanthnopia in Plutarchʼs Lives. – «American Journal of Philology», 82, 1961, p. 164 – 175.
Stadler Ph.-A. Plutarchʼs historical methods: an analysis of the «Mulierum Virtutes». – «Philologus», N.F. XXVII, S. 462 – 503.
Seidel J. Vestigiae diatribae, qualia reperiuntur in aliquot Plutarchi scriptis moralibus. Brussel, 1966. (Diss.).
2. Религия и демонология
Schmertosch R. De Plutarchi sententiis quae ad divinationem spectant. Lipsiae, 1889. (Diss.).
Christ W. Plutarchs Dialog von Daimonion des Sokrates. München, 1901.
Oakesmith J. The religion of Plutarch. A pagan creed of apostolic times. London, 1902.
Latzarus B. Les Idées religieuses de Plutarque. Paris, 1920.
Arnim H. v. Plutarch über Dämonen und Mantik. Amsterdam, 1921.
Geigenmüller O. Plutarchʼs Stellung zur Religion und Philosophie. – «Neue Jahrbuch für das klassische Altertum», 47, 1921, S. 251 – 270.
Soury G. Sens de la démonologie de Plutarque. – «Révue des études Greques», 52, 1939, p. 51 sqq.
Ferro A. Le idee religiose di Plutarcho. – «Archivio della Cultura Italiana», 2, 1940, p. 173 – 232.
Bacht H. Religionsgeschichtliches zum Inspirationsproblem. Die Pythischen Dialoge Plutarchs von Chäronea. – «Scholastik», 17, 1942, S. 50 – 69.
Soury G. La Démonologie de Plutarque. Essai sur les idées religieuses et les mythes dʼun Platonien éclectique. Paris, 1942.
Sоury G. Le Problème de la Providence et de sera numinis vindicta de Plutarque. – «Revue des études Greques», 1945, p. 163 – 179.
Gundrey D.W. The Religion of a Greek gentleman in the first century A.D. – «Hibbert Journal», 44, 1945/1946, p. 344 – 352.
Buriks A.A. The Source of Plutarchʼs Peri tychēs. – «Phoenix», 4, 1950, p. 59 – 69.
Korn H. Plutarchʼs Verhältniss zur griechischen Volks- und Kulturreligion. Frankfurt a.M., 1952.
Beck W. Plutarchs Mythopoiie. Heidelberg, 1953. (Diss.).
Beaujeu J. La religion de Plutarque. – «Information littéraire», 11, 1959, p. 207 – 213.
3. Эстетика в специальном смысле
Lehnerdt M. De locis Plutarchi ad artem spectantibus. Regimonti, 1883.
Westerwick O. De Plutarchi studiis Hesiodeis commentatio philologica. Monasteri, 1893.
Muehl A. Quomodo Plutarchus Chaeronensis de poetis scaenicis Graecorum judicaverit. Neoburgii, 1900.
Frisch P. De compositione libri Plutarchei Peri Isidos cai Osiridos. Göttingen, 1907.
Geigenmüller P. Harmonien und Dissonansen bei Dio, Plutarhus und Favorinus. – «Neue Jahrbücher für Wissenschaft und Jugenbildung», 51, 1923, S. 209 – 229.
Balmus C. Tehnika povestirii la Plutarchos in Bioi paralleloi. Chišinau, 1925.
Вenzoni A. Lʼopusculo di Plutarcho Pos dei ton neon poiematon acoyein – «Mondo classico», 1933, p. 125 – 132.
Reutern G. v. Plutarchs Stellung zur Dichtkunst. Interpretation der Schrift «de audiendis poetis». Kiel, 1933. (Diss.).
Hamilton W. The Myth in Plutarchʼs De facie (940F – 945D). – «Classical Quarterly», 28, 1934, p. 24 – 30.
Hamilton W. The Myth in Plutarchʼs De Genio (589F – 592E). – Там же, p. 175 – 182.
Svoboda K. Les Idées esthétiques de Plutarque. – «Mélanges J. Bidez», Bruxelles, 1934, p. 917 – 946.
Ludwig E. Die Kunst der Biographie. Paris, 1935.
Fries C. Zu Plutarchʼs Schrift Peri Isidos cai Osiridos. – «Classica et Medievalia», 5, 1942, p. 119 – 127.
Shields E.L. Plutarch and tranquillity of mind. – «Classical Weekly», 42, 1948/1949, p. 229 – 234.
Schlaepfer H. Plutarch und die Klassischen Dichter. Ein Beitrag zum klassischen Bildungsgut Plutarchs. Zürich, 1950.
Lacy P. de Biography and tragedy in Plutarch. – «American Journal of Philology», 78, 1952, p. 159 – 164.
Bergen K. Charakterbilder bei Tacitus und Plutarch. Köln, 1962. (Diss.).
Clifford E. Biography as an art. New York, 1962.
4. Плутарх и эллинистическая литература
Jones R.M. The Platonism of Plutarch. Menasha, 1916. (Diss.).
Méautis G. Plutarque et lʼOrphisme. – In: Mélanges G. Glotz. II. Paris, 1932, p. 576 – 586.
Pohlenz M. Plutarchʼs Schriften gegen die Stoiker. – «Hermes», 74, 1939, S. 1 – 33.
Almquist H. Plutarch und das Neue Testament. Uppsala, 1946.
Lacy P. de. Plutarch and the academic sceptics. – «Classical Journal», 49, 1953/1954, p. 79 – 85.