Шамиль Садиг – Bu türk daha o türk deyil (страница 2)

Vurub həmcinsi məhv etmək bəs insanda nə xislətdir?!

Zalım çəkər kefin daim, verər məzluma min zillət,

O zalimdən gələn hər şey bu məzluma əziyyətdir.

Nə hörmətlə, nə izzətlə bu dünyadan xeyir görməz,

Bəni-adəm ki, sultanlıq edən rüşvətlə sərvətdir.

De, Yar rəbb necə dünyadən ədalət istəsin Sadiq,

Ki, dünyanın lap əvvəldən gələn axrı qiyamətdir.

Haqq olmuşam əzəldən

Dünən sevdim gözəl mən, bu gün yazdım qəzəl mən,

Babam şair olubdur, haqq olmuşam əzəldən.

Bu dünyadə əzəldən kam almışam həyatdan,

Budur, sadə gözəlçün bahar etdim xəzəldən.

Dədəm Qorqud ozandır, ərən oğlu Qazandır,

İgid Rövşən çalıb saz, Oğuz qoymaz saz əldən.

Döyüşlərdə sazın yox, qılınc oynat, el oğlu,

Gedib əldənsə dağ-daş, möhkəm yapış Xəzərdən.

Bezib, vallah, bəşərdən, qanı durmaz görərkən,

Dağıtmazmı, görən, O-bu dünyanı düzəldən?

Adamlar naxələfdir, əməllərdən axır qan,

Gələr, yəqin ki, bir gün bu əllərdən bezər dən.

Mənim Sadiq bu qəlbim deyər, vallah, ürəkdən,

Sözün sevən adamlar, özün salmaz nəzərdən.

Etmə ümid

Özün öz qədrini bil, özgəsinə etmə ümid,

Ananın qeydinə qal, sürətinə etmə ümid.

Dünənin həsrəti bitməz, onu danmaq, yaramaz,

Dinə möhtac səhərin bidətinə etmə ümid.

Atalar yaxşı deyib ki, kasıbın qeyrəti çox,

Pulu çox nakişinin, biətinə etmə ümid.

Kişi əlbət, edə ağlıyla əməl hər işinə,

Gedər əldən kişilik, şəhvətinə etmə ümid.

Evin ol qeyrəti, hər dəm çək onun zəhmətini,

Kişi tək bir qadının qeyrətinə etmə ümid.

Özü səndə uca Allahımızın, bil, bu yetər,

Üzə-üz baxmaq üçün surətinə etmə ümid.

Azacıq varsa sənin şöhrətilə şanın əgər,

Yenə, Sadiq, oxu, sən, şöhrətinə etmə ümid.