Михаил Иванов – Пробуждение. Стихотворения и поэмы / Уһуктуу (страница 9)
Ты – моя Галатея
Я, как Пигмалион,
Всю жизнь ждал Галатею:
Она взойдёт на трон
И сердцем завладеет!
Как скрашивал мне дни
Тот образ не случайный!
И я его хранил,
Словно святую тайну!
Тот образ расцветал
В моём воображенье:
Всё ярче красота
Не с каждым ли мгновеньем?
Над силою любви
Любой закон не властен!
Тебя я оживил,
Моё земное счастье!
Сбываются мечты,
Когда поверишь в чудо!
Если захочешь ты,
Звезду с небес добуду!
Страдая и любя,
Вершите жизнь смелее!
И каждый для себя
Создайте Галатею!
Ийэкээм түннүгэ
Тоҥ былыт айманар айанын
Холуубун олоҕум сүүрүгэр,
Сыл-хонук аастаҕын аайытын
Ийэбин саныырым күүһүрэр.
Саныыбын сүрэҕим долгуйа
Күн тэҥэ сыдьаайар киһибин,
Кып – кыра оҕочоон саастарга
Дуулаҕа дурдабын-хаххабын.
Тэйэрим алаһа дьиэбиттэн
Дьылҕа Хаан ыйааҕар ыйдаран,
Ыраахха диэритин түннүктэн
Одуулуу хааларыҥ атааран.
Сылайан-элэйэн кэлэрбэр,
Харыс да тэйбэтэх кэриэтэ,
Сып-сылаас мичээрдээх, түннүккэр,
Турарыҥ эн уолгун кэтэһэ.
Билигин эн суоххун бу сиргэ —
Бэйэм да балачча сааһырдым,
Үгүс хаар кыырпаҕа бүрүйэн —
Аастыйда хап-хара баттаҕым.
Ол дьиэҕэ атын ыал олорор,
Түннүктэр тоҥуйдук көрөллөр.
Тумаҥҥа саспыты өйдөтөр
Аар хатыҥ суугуна иһиллэр.
Ийэкээм түннүгэ билигин
Киэҥ халлаан барыта буоллаҕа,
Үөһээҥҥи дойдуттан, бу миигин,
Арчылаан харыстыы турдаҕа…
Мамино окно
О, жизнь моя, ты – вечное движенье,
Как облака в небесной глубине.
Но с каждым улетающим мгновеньем
Всё чаще мама в душу смотрит мне…
С той самой всепрощающей улыбкой,
С которою, наверное, она
Склонялась над моей когда-то зыбкой
И баловала сына-шалуна.
И с этою улыбкой знакомой,
За нею пряча горькую слезу, 
