реклама
Бургер менюБургер меню

Анонимный автор – Bağımsızlık Dönemi Özbek Edebiyatı (страница 34)

18
Eyler yüreğine bir dokunuş. Kalbini yoklar yalnız zaman zaman Kalbini çocukluğun terk ettiği insan.

DO‘STIM INDAMAYDI

Do‘stim indamaydi Soatlab dardlarim aytaman unga Tong ketar oqshom ketar Oq qoraga qora oqqa aylanaverar Kuzda bahor kelar Do‘stim indamaydi Kuzda chechaklarning yozda suvlarning Qishda chuchmomalar ertagin aytdim Do‘stim indamaydi Bulutlar ortidan termilib aytdim Za’far xazonlarga ko‘milib aytdim Do‘stim indamaydi Dardi ko‘p do‘stimning Indamaydi

DOSTUM KONUŞMAZ

Dostum konuşmaz Saatlerce derdimi anlatacağım ona Tan geçer akşam geçer Ak karaya kara beyaza dönüşür Güzde bahar gelir Dostum konuşmaz. Güzde çiçeklerin yazın suların Kışın kardelenlerin masalını anlattım Dostum konuşmaz. Bulutların arkasından bakıp söyledim Sararan yapraklara gömülüp söyledim Dostum konuşmaz. Derdi çoktu dostumun Konuşmaz.

VOQIF SAMAD O‘G‘LI XOTIRASIGA

Allohim, Gunohim ko‘p Judayam ko‘p gunohim Gunohimdan o‘t demayman Qo‘rqqanim Do‘zaxdagi o‘t demayman So‘ramayman: Ey mehribon Sen ularni daf aylagin. So‘ragayman: Gunohimda Boshqalarning aybi bo‘lsa Sen ularni avf aylagin…

VAKIF SAMEDOĞLU’NUN HATIRASINA

Allah’ım, Günahım çok Oldukça çok günahım Günahımı bağışla demiyorum Korktuğum Cehennemdeki ateş demiyorum İstemiyorum Ey mihriban Sen’in onları def eylemeni. İstediğim; Günahımda başkalarının ayıbı varsa Sen onları affeyle…

QAYG‘UM MANIM

Qayg‘um manim, bir umrlik jo‘ram manim Yuragimning ich-ichida hujram manim Oynasidan oyning nuri tushib turgan