Анонимный автор – Bağımsızlık Dönemi Özbek Edebiyatı (страница 29)
Yerda-chi?
Yerda…
Nimalarni ko‘rmagan bu bosh!
Yashab turibmiz.
Ha, jala yog‘di,
ha, sel keldi,
ha, to‘fon bo‘ldi…
Xudo xohlasa,
ko‘rmaganday bo‘lib ketamiz.
Faqat osmon qayerda?
Qayerda quyosh?
Ayting, o‘z burchlarini
o‘tayverishsin,
Xavotir olishmasin bizdan.
Boshimizga tosh yog‘dirishgan bo‘lsa ham,
Biz
yashab
ketaveramiz.
HALK
Boran.
Gökyüzü barajını açtı.
Rüzgâr çıktı.
Asuman viran hane
bulutlar ezilmiş.
Güneş nerede?
Nereye kaçtı?
Şimşekler alevler saçtı.
Kargaşa!
Ya yerde?
Yerde…
Neler görmedi bu baş!
Yaşıyoruz.
Evet, sağanak başladı,
Evet, sel oldu,
Evet, tufan çıktı…
Allah isterse,
görmemiş gibi olur gideriz.
Fakat asuman nerede?
Nerede güneş?
Söyleyin, kendi görevlerini
yapıversinler,
Merak etmesin bizi.
Başımıza taş yağdırsa da,
Biz
yaşar
gideriz.
YOLG‘IZ
Olamlar ichinda
bir olam
yolg‘iz.
Yulduzlar ichinda
bir yulduz
yolg‘iz.
Daraxtzorlar aro
bir daraxt
yolg‘iz.
Odamlar ichinda
bir o‘zing
yolg‘iz.
Mening
ko‘nglimda esa
bir muhabbat
yolg‘iz.
YALNIZ
Âlemler içinde 
